Ali Ulvi Kurucu'yu anarken...

Selim Sinan ÖZTÜRK

Merhum şair Ali Ulvi Kurucu'yu 27.02.2000 tarihinde Medine-i Münevvere'deki evinde ziyaret etme imkânı bulmuştuk.

2000 yılı hac dönemi Sinop'tan görevli olarak Hacca gittiğimizde önce Medine'ye geçtik. O mübarek beldede bir pastanedeki hemşehrimiz bizi minübüsüyle Ali Ulvi hocanın evine götürdü.

Dış avlusu iki metre yükseklikteki duvarla çevrilmiş, bahçeli bir ev. Bizi misafir odasına buyur ettiler. Bize kısa bir sohbette bulundu. İlim adamının hali başka oluyor. Her hali, her sözü ibret ve ders veriyor. Gözlerine bakınca sanki maveraya bakıyormuş gibi oluyor insan.

Benim aklımda "Ey ömrünü bir gayeye vakfeyleyen insan" diye başlayan şiiri vardı. Sormak geçti içimden. O mübarek ben daha birşey demeden, vaktiyle yazdığı bu şiirden bahsederek, siz benim kabul olmuş dualarımsınız dedi ve gençlikten ümitvar olduğunu dile getirdi.

O gün bir arkadaş fotoğraf makinası getirmişti yanında. Ben bunu öğrenince, "Efendim, dedim, arkadaşta fotoğraf makinası var, beraber resim çekilebilirmiyiz.?" "Hay hay" dedi hemen. Hem birlikte, hem de onun yalnız resmini çektik. Resimleri arkadaşım Hac dönüşü adresime postaladığı zaman çok sevinmiştim. Çünkü benim için unutulmaz bir hatıraydı.

03.02.2002 de Rahmeti Rahmana kavuştuğu zaman biz yine Hacdaydık ama Mekke'de olduğumuz için cenazesinde bulunamamıştık. Vefatını daha sonra Hac dönüşü öğrendik. Ruhu şad olsun. Bu güzel insanı hep hayırla anıyoruz.