|
Muhterem Mü’minler,
Camiye gelirken veya cami içinde yapmamız
gereken bir takım işler vardır.
En başta Müslümanın üstü-başı,
eli ayağı temiz olmalıdır. Yemek yemeye üşenmediğimiz gibi te-mizlikte
de üşenmemek lâzım. Kirli elbiselerle, pis kokularla cemaatın
huzurunu bozmaya, onların ibadetten alacakları feyzi engellemeye
kimsenin hakkı yoktur.
Çorap kokusuyla, soğan ve
sarımsak kokusuyla gelmek ne kadar rahatsız edicidir. Rasûlü
Ekrem (SAV.): “Soğan,
sarımsak yiyenler ağızlarının kokusu gitmedikçe camimize
gelmesinler, evlerinde otursunlar”
(4) buyurmuştur. Melekler bile insanların eziyet
çektiği kötü kokulardan etkilenirler. Buna hakkımız olmasa
gerek.
Öyleyse camiye cemaat olmak
isteyen kimse, öِnce kendi üstüne başına dikkat etmeli. Bilhassa
Cuma ve Bayram namazlarına gelirken imkân nis-petinde guslederek
gelmelidir.
Bundan başka Mü’min ezan
okunurken hürmetle dinlemeli camiye sağ ayağıyla ve Kelime-i Tevhid
okuyarak girmeli cami içinde mecbur olmadıkça asla
konuşmamalıdır.
Camiye giren her müslüman en
ilerdeki boş yere oturarak saf düzenine dikkat etmeli; vaaz,
hutbe ve Kur’an dinlerken gayet edepli bir şekilde oturmalıdır.
İmamlık yapmaya ehliyeti
olmayanların Mihrâbın önüne yani imamın hemen arkasına geçmeleri
sakıncalıdır. Çünkü imam imamlık yapamayacak bir hale gelince
veya yanılınca onun vazifesini devam ettirebilecek olanlar orada
bulunmalıdır.
Abdurrahman b. Şibli (RA.)’den
rivayete göre Rasûlü Ekrem (SAV.)’in namazda üç şeyi yasakla-dığı
bildiriliyor:
“Karganın
gagalaması gibi secde etmeyi, yırtıcı hay-vanlar gibi kolları
uzatıp yaymayı ve devenin yer edinmesi gibi yer edinmeyi (yani
câmide belli bir yer seçip sadece orada namaz kılmayı) yasakladı,”
(5) buyurulmaktadır..
Muhterem Mü’minler!
Dünya ve âhiret saadetine giden
yolda bu gibi esasları ihmal etmeyelim... Bilelim ki bu
anlattıkla-rımıza riayet etmekte Allah’ın rızası Rasûlünün
sünneti ve cemaat fazileti vardır.
--------------------------------------------------------
(1) Kur’ân-ı Kerim. S:153, Âraf
sûresi:31
(2) Et-Tâcül-Câmi, Mansur Ali
Nâsıf, C:l, S:30
(3) Kur’ân-ı Kerim, S:574 ,
Müddessir sûresi :4
(4) Sahih-i Buhari Tecridi Sahih
Terc. C:1, S:931
(5) Sünenü Nesei, S:629
|