Düşünce Mecmuası, 15 Mayıs 1972   

  Selim Sinan ÖZTÜRK

DÜŞÜNÜYORUM

Hava bulutlu. Gökyüzünü kara, bulutlar kaplamış. Faruk Nafiz'in "CENNET ve CEHENNEM"inde olduğu gibi, ortalığı nasıl bir kızıllık kaplamışsa şimdide bulutlar yeryüzüne nüfuz etmişler sanki. Kime, neye baksam bulut renginde görüyorum. Evler kırmızı-beyazlığını kaybetmiş, ağaçlar yeşilliğini yitirmiş, iskeletleşmiş, donuk renge dönüşmüşler. Gözlerimin gördüğü bu renk gibi içimde grileşmiş, bulut rengini almış sanki. Gözlerimden yaş gelmiyor belki ama, ağlıyorum. Böyle bir his var içimde...

Düşünüyorum. Acaba herkes benim gibi böyle pencere kenarına yaslanıp uzun uzun düşüncelere dalabiliyor mu? Ama sanmam. Herkesin bir işi var çünkü. Herkes bir işte... Lâkin aklıma güzel bir fikir geldi mi işi falan unutuyorum. Düşünce daha değerli, daha mukaddes geliyor bana.. Çünkü insan hakikatleri düşüne düşüne buluyor. Hz. İbrahim (A.S) Allah'ı (cc) aramış, akli muhakemesiyle, tefekkür, sayesinde bulmuştur. Düşünceden yoksun bir insanın robottan farkı nedir ki?.

Düşünmek lâzımdır. Ama, öyle boş şeyleri değil. Memleketin kalkınması için neler yapmalı, insanlığa yararlı olabilmek için neler yapmalı diye toplumun bam teline dokunan şeyleri düşünmek lâzımdır. Tabi iş sadece bununla da kalmaz. Düşünceyi tatbik için bir aksiyon gereklidir en nihayet.. Hareket ister, canlılık ister, ölçülü bir atılganlık ister memleket meseleleri. İstikbalin emin adımları bu şekilde atılır.

İstikbal kahvelerde sinemalarda futbol sahalarında aranmaz. İstikbal insan beyninde aranır. Beyin çöplüğe döndü mü hayır gelmez artık ondan. Temiz olmalıdır, sağlam ve ince duygularla örülmüş olmalıdır beyin.

Kötülükleri içinden atan, daima güzel duygular besleyen, iyi şeyler düşünen mutlu kişi olurmuş. "Tatlı yiyelim tatlı konuşalım" sözünü buna.uygulayalım da, iyi düşünelim, iyi kimse olalım bari...