İSLÂMDA VATAN SEVGİSİ

 

                         Selim Sinan ÖZTÜRK

    

Aziz ve Muhterem Müslümanlar!

İnsanoğlu, yaratılışı ve tabiatı gereği, üzerinde yaşadığı toprağı, yurt tuttuğu mekânı,vatanını sever. Vatan, sevgisi en asil sevgilerden birisidir. Vatan mefhumu bütün canlılarda mevcuttur.

İnsan, doğup büyüdüğü, emek verip çabaladığı, alıştığı yerlerden kolay kolay ayrılmak istemez.. İslâmın ilk yıllarında müşriklerin zulmünden kaçarak hicret eden Müslümanların Mekke’den ayrılmaları zoruna gitmişti.

Peygamber Efendimiz (SAV.) doğup büyüdüğü Mekke için: “Allah’a yemin ederim ki sen, yeryüzünün en hayırlı ve Allah katında en sevimli yerisin. Eğer kavmim tarafından çıkarılmamış olsaydım, senden ayrılmazdım.(1)”  buyurarak vatan sevgisini dile getirmiştir.

İslâmın hür ve güvenli bir zeminde yaşanabilmesi için, coğrafi bir vatana ihtiyaç vardır. Bütün diğer müesseselerin istikrarlı bir yapıya kavuşması buna bağlıdır. Nitekim din ve vicdan hürriyeti uğruna kendi öz yurtları olan Mekke’den hicret eden cefakâr muhacirlere, daha önceden Medine’de vatan tutmuş yardımsever Müslümanlar kucak açmış, maddi manevi her türlü yardımı yapmışlardı. Kur’an-ı Kerim’de, Ensar ismine lâyık görülen bu Müslümanlar şöyle açıklanıyor: “Onlardan evvel (Medine’yi) yurt ve
 

 iman (evi) edinmiş olan kimseler, kendilerine hicret edenlere sevgi beslerler.. (2)

İşte, Müslümanların güçlenip, sağlam bir zeminde gelişip yayılması bundan sonra olmuştur.

Muhterem Mü’minler!

Ecdadımız, üzerinde yaşadığımız bu toprakları Allah rızası için İslâma açarak, bizlere cennet gibi bir vatan emanet etmişlerdir. İnsanımızın güzel ve temiz yaşaması için, hakka riayet ederek hür yaşaması için bu emaneti korumak, bu vatanı sevmek ve bu vatana sahip çıkmak hepimizin borcudur.

Vatanı sevmekten bahsederken burada İstiklâl Marşı şâirinin şu mısralarını zikretmeden geçemeyiz. Ne güzel anlatıyor merhum Mehmet Âkif:

  “Bastığın yerleri toprak diyerek geçme, tanı!

  Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

  Sen şehid oğlusun, incitme yazıktır atanı,

  Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.

  Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

  Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan şühedâ!

  Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hüda.,

  Etmesin, tek vatanımdan beni dünyada cüda. (3)”

Aziz Mü’minler!

Elbette “insan vatanını sever; çünkü hürriyeti, rahatı, hakkı, menfaati vatanın sayesindedir. Çünkü vatanında mevcud hâkimiyetin bir parçasına gerçek bir şekilde kendiside sahiptir. (4)”

Evsiz huzurlu ve güvenli bir hayat olmayacağı gibi bir milletin de vatansız olarak şerefli bir şekilde yaşaması ve varlığını devam ettirmesi mümkün, değildir.

Öyleyse sahip olduğumuz nimetlerin değerini çok iyi bilelim. Vatanımızı gözümüz gibi sakınalım.

 

--------------------------------------------------------

(1) Sünenü Tirmizi c:5 s.722

(2) Haşr sûresi, âyet:9

(3) Safahat s:523,M.A.Ersoy,İnk.ve Aka,1966 basımı

(4) Vatan yahut Silistre, s,IV Namık Kema1, M.E.Basımı,l969