01 Eylül 2002

01 Eylül 2002, Pazar – LONDRA

Anılarımı günlük halinde yeniden yazmaya başladığım 1998 yılında, bir yıl süreyle Ankara’da Hazine Kontrolörleri Kurulu Başkan Yardımcılığı görevini yapmıştım. Bu görevi yapanlar, Yönetmelik uyarınca, üç ay geçici görevle yurt dışına gönderiliyor. Yılın herhangi bir ayında veya bir önceki yılda gidebilirdim. Ama, eşim ve kızımın da benimle beraber olmasını istediğim için yaz aylarını tercih ettim. Kurul Başkanı Özcan Elverdi’nin destek vermesiyle, daha önce pasaportları yenilediğim için, onay çıkınca hemen İngiltere vizesini aldım. (Rüçhan Güventürk’ün büyük yardımı oldu). Üç aylık harcırahımı peşin aldım. Bir kısmını, Müsteşarlık girişindeki Ziraat Bankasına, bir kısmını da sınıf arkadaşım Danyal Kara’nın müdür olduğu T.İş Bankası İzmir Şubesine yatırdım. 1987-1988 de Londra’da bir yıl kaldığımda bu iki bankanın şubelerinin nerede olduğunu öğrenmiştim.

6 Temmuz günü İstanbul bağlantılı olarak Londra’ya geldik. Henüz nerede kalacağımız kesinleşmemişti. Havaalanında bizi Londra Ekonomi Başmüşaviri Adnan Yaylacı karşıladı. Eski Bankalar Yeminli Murakıbı olan Adnan Bey, ben Ankara’da görev yaparken Banka Kambiyo Genel Müdürü idi. Bu arada benim valizim uçaktan çıkmadı, onun bildirim işleriyle uğraşmak da Adnan Beye kaldı. Wood Green’de kalmayı planladığım evin banyosu çöktüğü için başka bir yer bulmak gerektiğini öğrendik. Heyetler ve turlar için otel, pansiyon, ev gibi bu tür rezervasyonları yapan Kemal Emre ile irtibat kuruldu. Kingston’da bir evin mevcut olduğunu, bir kez görülmesini, beğenilmezse pansiyona yerleştirebileceğini söyledi. Kingston’da Kemal Beyle buluştuk. Richmond Road 58 numarada Kingston Cafe var. Sahibi Harun Gök. Çalışanları da Türk. Harun Bey Türkiye’de olduğu için evi Kemal Bey gezdirdi. Daha geniş olan ve ön caddeye bakan odada iki kişilik yatak ve yatak olabilen bir koltuk vardı. Arka odada ise tek kişilik bir yatak, ortada mutfak vardı. Mutfakta buzdolabı dışında bir şey yoktu. Yataklar içinde yastık, yorgan ve çarşaf yoktu. Ev, Cafe’nin üzeriydi ama arka taraftan giriliyordu. Dar ve çöp içinde bir sokaktan eve bir merdivenle çıkılıyordu. Kemal Bey, bizi hemen Asda adlı süpermarkete götürdü. Yorgan, yastık, çarşaf, havlu, tabak, tencere, çatal, kaşık, bardak vs aldık. Ertesi gün Kemal Bey işe yarar bir çok mutfak eşyası ve ütü getirdi. Biz ayrılırken geri alacak. Ayrıca 65 Sterlin tutan market masrafını da Kemal Bey ödedi. ”Sonra ben geri alırım veya evin demirbaşı olur” dedi. Böylece eve yerleştik. İlk gece, benim valizim İstanbul’da (aktarma sırasında) kaldığı için, Neriman ve Nihan’ın eşyalarıyla idare ettim.

Ertesi günü valizimi adrese getirdiler. Kemal Emre ve Adnan Yaylacı’nın yardımlarını unutamam doğrusu.

SABAHATTİN ÖZTÜRK

Önceki İçerik08 Eylül 2002
Sonraki İçerik05 Mart 1999
SeSiÖz
Ayancık doğumlu. İHO ve AÖF Önlisans mezunu. Okulda duvar gazetesi çıkarırken bazan isim olarak sesiöz yazardım, Necip Fazıl'dan esinlenerek. Sonradan bunu site ismi olarak benimsedim. Ayancık'tan iyiye güzele yönelik haberler ve yazılar yazmaktı maksadım. Yazmak bazan ihtiyaç gibi oluyor. Böylece birşeyler ortaya çıkıyor işte...

Most Popular

Recent Comments