01 Mayıs 1978

01 Mayıs 1978, – İZMİR

SEVGİ, UMUT VE HERŞEY

“Bahar, annemizin yemenisindeki solgun çiçek(1)” midir gerçekten? Doğanın bu değişimi bir uyanış mı, yoksa bir doğuş mu? Ya benim artık yorulmaya başlayan kalbimin bu tatlı titreyişi, heyecanı neden? Tomurcuklanan duygularımın böylesine coşkuyla çiçek açması, umutlarımın yeşermesi, her şeye içten bir sevecenlikle bakışımın sebebi nedir? Bir anlam veremediğim sıkıntılarım açılan tomurcukların doğum sancısı mı? Bu duygusallık, bu hüzün neden? Mutluluk acıyla mı beslenir hep?

İlkbahar bir bayram, bir uyanış, bir mucize, bir çılgınlık gibi sarar insanı. Çözülen buzların, eriyen karların coşkun akışı gibi damarlardaki kan hızlanır. Tatlı bir sarhoşluk içinde pembe düşler yaşanır. Umutlar gelişir, dünya bir başka dünya olur. Çünkü umut her şeye dönüşür.

Her bahar doğada yeniden başlar yaşam. Dört mevsim içinde sürekli değişen yeryüzü baharda en güzeldir. Gençliği, tazeliği, coşkunluğu simgeler. Çünkü, bahar ani ve sağanak halinde ama sıcak ve geçici yağmurlar mevsimidir aynı zamanda. Çiçekler gibi insanlarda da yepyeni duygular, sevgiler tomurcuklanır. Sevgi, insanın insana, insanın dünyaya açılan en güzel penceresidir. Umudun, yeniliğin, güzelliğin ve yaşamanın başlangıcıdır. ”Bir insanı sevmekle başlar her şey.(2)”

——————————-

(1) – Arkadaş Z. ÖZGER

(2) – Sait Faik ABASIYANIK

SABAHATTİN ÖZTÜRK

Önceki İçerik14 Şubat 1998
Sonraki İçerik15 Mayıs 1968
SeSiÖz
Ayancık doğumlu. İHO ve AÖF Önlisans mezunu. Okulda duvar gazetesi çıkarırken bazan isim olarak sesiöz yazardım, Necip Fazıl'dan esinlenerek. Sonradan bunu site ismi olarak benimsedim. Ayancık'tan iyiye güzele yönelik haberler ve yazılar yazmaktı maksadım. Yazmak bazan ihtiyaç gibi oluyor. Böylece birşeyler ortaya çıkıyor işte...

Most Popular

Recent Comments